Τεχνικά Θέματα

Οι προϋποθέσεις επιτυχίας του χρωματισμού καθοριστικό ρόλο παίζουν οι ακόλουθοι παράγοντες:

• η κατάσταση της προς χρωματισμό επιφάνειας και η προετοιμασία της
• η σύνθεση και η ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούνται και η συμβατότητα μεταξύ τους και με την επιφάνεια
• το απαιτούμενο συνολικό πάχος του χρωματισμού
• οι καιρικές και οι ατμοσφαιρικές συνθήκες που επικρατούν κατά τη διάρκεια των εργασιών χρωματισμού
• η εμπειρία και η ειδίκευση του τεχνικού προσωπικού.

Αστοχίες στην εφαρμογή των χρωματισμών οδηγούν στα ακόλουθα προβλήματα:

• Φουσκάλες εμφανίζονται, όταν η προς χρωματισμό επιφάνεια είναι υγρή, όταν εφαρμόζεται στρώση με πάχος μεγαλύτερο από το προβλεπόμενο ή όταν έχει επιλεχθεί ακατάλληλο σύστημα χρωματισμού.
• «Κρέμασμα» ή «τρέξιμο» του χρώματος παρουσιάζεται σε κατακόρυφες επιφάνειες, όταν εφαρμόζεται στρώση με πάχος μεγαλύτερο από το προβλεπόμενο, ή όταν το χρώμα είναι πολύ αραιό.
• Μείωση της στιλπνότητας του χρώματος κατά την εφαρμογή ή κατά τη ξήρανσή του, είναι δυνατόν να εμφανιστεί είτε λόγω υγρής επιφάνειας εφαρμογής, είτε λόγω σφάλματος στην αραίωση του χρώματος.
• Ανομοιόμορφη κάλυψη της επιφάνειας οφείλεται σε χρήση ακατάλληλου αραιωτικού ή σε μικρή αναλογία αραίωσης.
• Κιμωλίαση (αποσύνθεση της μεμβράνης) εμφανίζεται ως λευκή και εύκολα απομακρυνόμενη σκόνη στην επιφάνεια.
• Κροκοδείλωση (σχίσιμο της επιφάνειας σε ακανόνιστα σχήματα) οφείλεται είτε στην εφαρμογή στρώσης μεγάλου πάχους σε μαλακό ή ασταθές υπόστρωμα, σε ελλιπή ξήρανση των ενδιάμεσων σταδίων χρωματισμού είτε στη φυσιολογική γήρανση του χρώματος (οπότε δεν αποτελεί ελάττωμα).

• Τρίψιμο επιφανειών (ξεχόνδρισμα): Η εργασία γίνεται με ειδικά γυαλόχαρτα, σμιριγδόπανα ή τοιχόχαρτα και σκοπεύει να αφαιρέσει από την επιφάνεια τις εξοχές που είναι αισθητές με το μάτι και την αφή (έντονα σημεία κυματισμών στις επιφάνειες).
• Στοκάρισμα:  Γίνεται με ειδικούς στόκους και χρησιμοποιούνται εργαλεία όπως σπάτουλες ή ρολά. Η εργασία έχει σαν σκοπό να καλύψει διάφορες ρωγμές, σκασίματα, βαθουλώματα κ.λ.π. Έτσι η επιφάνεια επιπεδοποιείται. Τελευταία χρησιμοποιούνται με ευρύτητα χρήσης οι ακρυλικοί στόκοι. Οι ακρυλικοί στόκοι δουλεύονται εύκολα, έχουν καλυπτικότητα, στρώνουν θαυμάσια, δεν επηρεάζονται από ουσίες ξύλων ή τοίχων και στεγνώνουν γρήγορα, χωρίς να δημιουργούνται ρηγματώσεις (σκασίματα). Επίσης κυκλοφορούν στο εμπόριο στόκοι με σύνθετη σύσταση, ακρυλικοί σιλικονούχοι που κλείνουν μεγαλύτερα ανοίγματα (ρωγμές) και μεταξύ ανομοιογενών υλικών. Οι στόκοι αυτοί χρησιμοποιούνται σε πορώδεις επιφάνειες και συνήθως κυκλοφορούν σε σωληνάρια.
• Τρίψιμο επιφανειών – στόκων (φινίρισμα): Μετά το στοκάρισμα ακολουθεί το τρίψιμο για την επιπεδότητα των επιφανειών και τη λείανσή τους. Σε αυτήν την εργασία αφαιρούνται και τα επιπλέον στρώματα των στόκων ώστε η επιφάνεια να είναι επίπεδη προς βαφή. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για το τρίψιμο όπως αναφέρθηκε είναι τα γυαλόχαρτα, σμιριγδόπανα, τοιχόχαρτα κ.λπ. Η τυποποίηση των υλικών τριψίματος γίνεται με νούμερα. Όσο μεγαλύτερο είναι το νούμερο του γυαλόχαρτου π.χ., τόσο πιο λεπτόκοκκο είναι το υλικό που χρησιμοποιείται σε φινιρίσματα. Όσο μικρότερο είναι το νούμερο, τόσο πιο χονδρόκοκκο είναι το υλικό και χρησιμοποιείται για ξεχόνδρισμα και γρήγορη αφαίρεση μεγάλων εξογκωμάτων των επιφανειών.
• Εφαρμογή υποστρώματος: Τα υποστρώματα είναι ειδικά χρώματα που χρησιμοποιούνται με σκοπό την καλύτερη εφαρμογή και πρόσφυση του τελικού χρώματος. Τα υποστρώματα φράσσουν τους μικροπόρους, δημιουργούν χρωματική ομοιομορφία και επιπεδώνουν την επιφάνεια. Τα είδη των υποστρωμάτων είναι δύο: για ελαιοχρώματα και για πλαστικά χρώματα. Οι βελατούρες είναι υποστρώματα για ελαιοχρώματα ξύλων, έχουν ισχυρή πρόσφυση και δημιουργούν επιφάνεια για την καλύτερη συγκράτηση του τελικού χρώματος. Το αστάρι μετάλλου είναι υπόστρωμα για ελαιοχρώματα μετάλλων. Είναι απαραίτητα γιατί δημιουργούν αντιοξειδωτική προστασία. Υπάρχουν υποστρώματα μετάλλων που εφαρμόζονται κατευθείαν σε σκουριά. Έτσι δεν δημιουργούνται αποφλοιώσεις του τελικού χρώματος και η εφαρμογή του γίνεται με καλύτερη πρόσφυση. Το αστάρι πλαστικού και η πρώτη ύλη πλαστικού χρησιμοποιούνται  σαν υπόστρωμα για τα πλαστικά χρώματα. Έχουν συγγενική σύνθεση με τα ακρυλικά πλαστικά και έτσι αποτελούν καλή βάση για τα τελικά χρώματα. Αδιαβροχοποιούν τις επιφάνειες, λόγω της ελαστικότητάς τους και αυξάνουν την αντοχή του τελικού χρώματος. Χρησιμοποιούνται και σε πορώδη υλικά αποτελώντας την απαραίτητη γέφυρα της επιφάνειας και του τελικού χρώματος.

Τελικά Χρώματα

• Οικολογικά Χρώματα: Προσδίδουν όλες τις επιθυμητές ιδιότητες, όπως υψηλή καλυπτικότητα, πλυσιμότητα, ευκολία στην εφαρμογή, αντοχή στις αλλαγές των καιρικών φαινομένων και τις καταπονήσεις καθώς και χαμηλό ποσοστό εκπομπής πτητικών οργανικών ουσιών. Δεν παρουσιάζουν επικίνδυνες, για τον ανθρώπινο οργανισμό και το περιβάλλον, ιδιότητες.
• Πλαστικά: Άριστης ποιότητας, φιλικά προς το περιβάλλον, χρησιμοποιούνται κυρίως σε εσωτερικές επιφάνειες. Η εφαρμογή κι η χρήση τους είναι πολύ εύκολη και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την βαφή καινούριων ή ήδη βαμμένων τοίχων, δίνοντας μια ομοιογενή κι απαλή στην αφή επιφάνεια. Τα πλαστικά χρώματα μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την βαφή σοβάδων, σπατουλαρισμένων επιφανειών, ταβανιών, γυψοσανίδων, νοβοπάν και τσιμεντένιων επιφανειών αφού έχει προηγηθεί η κατάλληλη προετοιμασία.
• Ακρυλικά: Τα ακρυλικά χρώματα αραιώνονται με νερό αλλά έχουν μεγάλες αντοχές σε αυτό, όταν στεγνώσουν. Είναι κατάλληλα για εξωτερική χρήση, έχουν υψηλή αντοχή στις αλλαγές των καιρικών συνθηκών κι είναι ειδικά για βαφή όλων των τύπων εξωτερικών επιφανειών.

Ένα καλό πλαστικό χρώμα τι χαρακτηριστικά πρέπει να έχει;

Καλυπτικότητα. Θα πρέπει να καλύπτει εύκολα τον τοίχο στην απόχρωση που έχουμε ζητήσει.

Αντοχή. Θα πρέπει να αντέχει στα καιρικά φαινόμενα αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί για έξω, ενώ θα πρέπει να αντέχει στο πλύσιμο αν πρόκειται να χρησιμοποιηθεί εντός του σπιτιού.

Καλό Στρώσιμο (Leveling). Θα πρέπει κατά το πέρασμα με το ρολό το χρώμα να στρώνει στην επιφάνεια του τοίχου. Δηλ. κατά το στέγνωμα του χρώματος πάνω στην επιφάνεια του τοίχου, να εξαφανίζονται τα σαγρεδάκια που δημιουργούνται με το πέρασμα του ρολού δίνοντας μια λεία επιφάνεια (καλό Leveling).

Καλό Flow. Θα πρέπει να έχει καλό δούλεμα με το ρολό. Δηλ. εύκολο άπλωμα (το ρολό να αδειάζει εύκολα το χρώμα στην επιφάνεια του τοίχου)

Καλό wet edge. Κατά το πέρασμα του ρολού στον τοίχο, τα άκρα του ρολού αφήνουν δύο γραμμές καθώς αδειάζει το χρώμα από τον κύλινδρο στον τοίχο. Αυτές οι γραμμές ονομάζονται ματίσεις και κατά το στέγνωμα του χρώματος θα πρέπει να εξαφανιστούν.

Αντοχή στο Τρέξιμο. Η επιφάνεια που περάστηκε με χρώμα μέχρι να στεγνώσει δεν θα πρέπει να κάνει τρεξίματα (αντοχή στο Sagging)

Παρατήρηση: Για την εφαρμογή των χρωμάτων είναι αναγκαίο να ακολουθούνται πιστά οι οδηγίες του κατασκευαστή για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, όπως αυτό περιγράφεται στις προδιαγραφές κάθε χρώματος.

• Πριν την έναρξη εργασιών ελαιοχρωματισμών καθαρίζονται επιμελώς οι ξύλινες επιφάνειες από τις διάφορες ουσίες που ενδεχομένως είναι  κολλημένες σε αυτές.
• Η σειρά των εργασιών για απλούς ελαιοχρωματισμούς (χωρίς σπατουλάρισμα) είναι η ακόλουθη:
• πλήρης καθαρισμός των επιφανειών με υαλόχαρτο
• αστάρωμα με πινέλο
• επίτριψη με υαλόχαρτο μετά από την ξήρανση του ασταριού
• καθαρισμός
• στοκάρισμα κενών, σχισμών και αρμών του ξύλου με υλικό στοκαρίσματος
• μετά την ξήρανση του στόκου, νέα επίτριψη με λεπτό υαλόχαρτο μέχρι να γίνει τελείως επίπεδη η επιφάνεια του ξύλου
• εφαρμογή του ελαιοχρώματος σε δύο ή τρεις στρώσεις. Μετά την πλήρη ξήρανση κάθε στρώσης και πριν την εφαρμογή της επόμενης, γίνεται προσεκτική επίτριψη της επιφάνειας με ψιλό υαλόχαρτο. Οι στρώσεις εφαρμόζονται με μικρές ποσότητες αραιού ελαιοχρώματος, έτσι ώστε η ξήρανσή τους να μην απαιτεί υπερβολικό ποσοστό στεγνωτικού (το πολύ 0,02 kg ανά 1 kg ελαιοχρώματος).

Τόσο για τους απλούς όσο και για τους σπατουλαριστούς ελαιοχρωματισμούς ακολουθείται η παρακάτω σειρά εργασιών:

• τρίψιμο της επιφάνειας με συρματόβουρτσα ή σμυριδόπανο και καθαρισμός της από σκουριές, σκόνες, λάδια
• δύο στρώσεις μίνιο
• σπατουλάρισμα σε δύο στρώσεις και ψιλοστοκάρισμα (και τα δύο μόνο για τους σπατουλαριστούς ελαιοχρωματισμούς)
• χρωματισμός με ελαιόχρωμα δύο ή περισσότερες στρώσεις ανάλογα με την επιφάνεια, τρίψιμο κάθε στρώσης, πλην της τελευταίας, με λεπτόκοκκο γυαλόχαρτο.

Στους τοίχους έχουν εμφανιστεί μαύρες κηλίδες και μούχλα

ΑΙΤΙΑ:

α) Αυξημένο ποσοστό υγρασίας

β) Πολύ λερωμένες επιφάνειες, οι οποίες αποτελούν τροφή για ανάπτυξη των μικροοργανισμών (μυκήτων) που δημιουργούν τις μαύρες κηλίδες.

γ) Επιφάνειες τις οποίες δεν είναι τις βλέπει ήλιος και δεν αερίζονται σωστά.

Σκασίματα του χρώματος σε στοκαρισμένη επιφάνεια

ΑΙΤΙΑ:

α) Εφαρμογή χρώματος στα σημεία στοκαρίσματος χωρίς να έχει προηγηθεί αστάρωμα.

β) Χρήση χρώματος κακής ποιότητας

γ) Χρήση στόκου ή παρετίνας κακής ποιότητας.

Τοπικά σκασίματα στο χρώμα

ΑΙΤΙΑ:

α) Χρήση χρώματος κακής ποιότητας με μη ικανοποιητική πρόσφυση και ελαστικότητα.

β) Εφαρμογή του χρώματος χωρίς να έχει ασταρωθεί η επιφάνεια.

γ) Εφαρμογή πολύ λεπτού στρώματος ή υπερβολικά αραιωμένου χρώματος.

Με ελαφρά τριβή το χρώμα βγαίνει στο χέρι

ΑΙΤΙΑ:

Χρήση κακής ποιότητας χρώματος (ασβέστης, υδρόχρωμα, κόλλα ή ανάμειξη τέτοιων υλικών με πλαστικό χρώμα).

Το χρώμα έχει ξεφλουδίσει

ΑΙΤΙΑ:

Κακή πρόσφυση που οφείλεται σε:

α) Εφαρμογή χρώματος πάνω σε γυαλιστερή, λόγω χρήσης αναραίωτου ασταριού , επιφάνεια.

β) Χρήση χρώματος κακής ποιότητας.

γ) Ανεπαρκής προεργασία επιφάνειας ( υπολείμματα σκόνης, λαδιού, και μούχλας).

δ) Συσσωρευμένη υγρασία στο εσωτερικό της τοιχοποιϊας, η οποία εξέρχεται δια μέσου των πόρων της.

ε) Αστάρωμα με κακής ποιότητας αστάρι.

Το χρώμα παρουσιάζει διαφορετικές αποχρώσεις μετά την εφαρμογή του

ΑΙΤΙΑ:

α) Ανομοιόμορφο άπλωμα του χρώματος λόγω κακής εφαρμογής (μια ρολιά διασταυρώνεται με την προηγούμενη μετά από χρονικό διάστημα, το οποίο επιτρέπει στο χρώμα να μην έχει στεγνώσει επαρκώς).

β) Επιφάνειες οι οποίες δεν έχουν ασταρωθεί σωστά.

γ) Επιφάνειες με διαφορετικό πορώδες κατά τόπους.

δ) Υπερβολική αραίωση του χρώματος.

ε) Απόχρωση που έχει γίνει σε μηχανή και παρουσιάζει προβλήματα στη διασπορά των χρωστικών, λόγω υπερβολικής ποσότητάς τους (επίπλευση).

Το χρώμα δεν κάλυψε την επιφάνεια

ΑΙΤΙΑ:

α) Το χρώμα δεν κάλυψε την επιφάνεια γιατί είναι χρώμα κακής ποιότητας.

β) Υπερβολική αραίωση χρώματος.

γ) Εφαρμογή χρώματος σε έντονη απόχρωση (κόκκινο, κίτρινο, πορτοκαλί) που γίνεται από διάφανη βάση με χρωστικά (οργανικά πιγμέντα), χαμηλής καλυπτικότητας (στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται επιπλέον χέρι ή χέρια).

δ) Χρήση πινέλων ή ρολών κακής ποιότητας.

Ο τοίχος όταν πλένεται βγάζει στο πανί

ΑΙΤΙΑ:

α)Χρήση χρώματος κακής ποιότητας.

β) Εφαρμογή του χρώματος σε συνθήκες διαφορετικές από τις προτεινόμενες (θερμοκρασία, υγρασία, αραίωση, πάχος επίστρωσης)

γ) Χρήση ενός υπερβολικά σκληρού μέσου τριβής (πχ. συρμάτινη βούρτσα)

δ) Πλύσιμο της επιφάνειας πριν το πλήρες στέγνωμα του χρώματος.

ε) Χρήση πολύ ισχυρού απορρυπαντικού.

Φαίνονται τα στοκαρίσματα στις βαμμένες επιφάνειες

ΑΙΤΙΑ:

α)Στοκαρισμένη επιφάνεια, η οποία δεν έχει ασταρωθεί.

β) Χρήση χρώματος χαμηλής καλυπτικότητας

γ) Κακό στοκάρισμα μη λεία επιφάνεια (άτριφτη)

ε) Μεγάλη αραίωση του χρώματος

Το RELIEF δεν παρουσίασε ανάγλυφο αποτέλεσμα

ΑΙΤΙΑ:

α)Χρήση ακατάλληλου ρολού

β) Υπερβολική αραίωση του χρώματος

γ) Χρήση χρώματος κακής ποιότητας

δ) Συνθήκες εφαρμογής διαφορετικές από τις προτεινόμενες π.χ. Υψηλές θερμοκρασίες κατά την εφαρμογή του χρώματος

Η βαμμένη επιφάνεια παρουσίασε φουσκώματα

ΑΙΤΙΑ:

Έλλειψη πρόσφυσης, τοπικά, που οφείλεται σε:

α) Βαφή επιφάνειας σε θερμοκρασία μεγαλύτερη των 35 βαθμών Κελσίου.

β)Συσσωρευμένη υγρασία στο εσωτερικό της τοιχοποιίας (π.χ. από σωλήνα που παρουσιάζει διαρροή), η οποία εξέρχεται δια μέσου των πόρων της, προκαλώντας φουσκώματα στο χρώμα.

γ) Εισερχόμενη υγρασία από το εξωτερικό περιβάλλον (ταράτσα, έδαφος με μεγάλο ποσοστό υγρασίας, γκαζόν κλπ).

δ) Βαφή νωπής επιφάνειας.

ε) Δημιουργία πεταλίδων διαφόρων μεγεθών εξ’ αιτίας του μη καλά “σβησμένου” ασβέστη ή κακής ποιότητας σοβά.

Κιτρινίλες ή λεκέδες στους τοίχους

ΑΙΤΙΑ:

α) Επιφάνειες που βρίσκονται κοντά σε πηγές θερμότητας ή δεν αερίζονται επαρκώς.

β) Συσσωρευμένη υγρασία

γ) Επιφάνειες οι οποίες έρχονται σε επαφή με υδρατμούς (κουζίνα, μπάνιο κλπ)

δ) Χώροι καπνιστών όπου υπάρχει συμπυκνωμένη νικοτίνη.

Εμφάνιση μικρών τρυπών μετά τη βαφή

ΑΙΤΙΑ:

α) Έντονη ανατάραξη μισογεμισμένου δοχείου

β) Χρήση χρώματος κακής ποιότητας (απουσία αντιαφριστικού).

γ) Πολύ γρήγορη εφαρμογή του χρώματος, κυρίως με ρολό

δ) Πολλά περάσματα του ρολού ή του πινέλου στο ίδιο σημείο της επιφάνειας.

ε) Εφαρμογή σατινέ χρώματος πάνω σε εξαιρετικά πορώδη και αναστάρωτη επιφάνεια.

στ) Πολύ γρήγορο στέγνωμα λόγω υψηλών θερμοκρασιών

ζ) Ακατάλληλα εργαλεία εφαρμογής

Βαθιές οριζόντιες ρωγμές στη βαμμένη επιφάνεια

ΑΙΤΙΑ:

α) Εφαρμογή χρώματος σε πολύ παχύ στρώμα, συνήθως σε αρκετά πορώδη επιφάνεια.

β) Εφαρμογή σε χαμηλές θερμοκρασίες σε συνδυασμό με πολύ παχύ στρώμα χρώματος.

γ) Χρώμα χαμηλής ποιότητας.

Σημάδια από ρολό ή πινέλο στη βαμμένη επιφάνεια

ΑΙΤΙΑ:

α) Χρήση χρώματος κακής ποιότητας

β) Κατά τη διάρκεια της βαφής μιας επιφάνειας επαναβάφονται τοπικά κάποια σημεία αυτής, ενώ η επιφάνεια δεν έχει στεγνώσει επαρκώς.

γ) Πολλά περάσματα του ρολού ή του πινέλου στο ίδιο σημείο της επιφάνειας.

δ) Χρήση κακής ποιότητας ρολού ή πινέλου.

ε) Χρήση χρώματος χαμηλής καλυπτικότητας

Πολλοί μιλούν για μονωση ταρατσας, αλλά εννοούν τη στεγανοποιηση ταρατσας (ή αλλιώς υγρομονωση). Πρόκειται για δύο αρκετά διαφορετικές έννοιες, εξίσου χρήσιμες μεν, αλλά για διαφορετικές περιπτώσεις. Ουσιαστικά όταν θέλουμε προστασία από τη θερμοκρασία – δηλαδή το σπίτι μας να παραμένει δροσερό το καλοκαίρι και θερμό τον χειμώνα – χρειαζόμαστε θερμομόνωση, ενώ όταν το πρόβλημα είναι με υγρασίες (τρέχουν νερά), τότε πιθανόν απαιτείται στεγανοποίηση.

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Πολλές φορές έχουμε πρόβλημα με υγρασίες και νομίζουμε ότι η λύση για μόνωση ταράτσας είναι η στεγανοποίηση, όμως κάποιες φορές (ανάλογα με τα αίτια που δημιουργούν την υγρασία) μόνο με θερμομόνωση θα διώξετε τις υγρασίες.

Οι περιπτώσεις που δεν αρκεί υγρομόνωση είναι όταν δημιουργείται το φαινόμενο της υγροποίησης (λόγω συμπύκνωσης υδρατμών). Αυτό σημαίνει πως όταν υπάρχει μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στο εξωτερικό περιβάλλον και το εσωτερικό του σπιτιού, η υγρασία του αέρα υγροποιείται εξαιτίας της διαφοράς θερμοκρασίας και δημιουργούνται υδρατμοί. Αυτοί συσσωρεύονται στο ταβάνι, με αποτέλεσμα σταδιακά να δημιουργείται υγρασία. Όπως εύκολα καταλαβαίνετε, εδώ δεν φταίνε νερά που περνάνε από την ταράτσα στο εσωτερικό, αλλά η διαφορά θερμοκρασίας. Συνεπώς μόνο μια ολοκληρωμένη θερμομόνωση ταράτσας θα λύσει το πρόβλημα σας.

Κατά κύριο λόγο υπάρχουν δύο επιλογές για στεγανοποιηση ταράτσας, η επικόλληση ασφαλτοπάνου και τα επαλειφόμενα. Η εταιρεία μας παρέχει και τις δύο επιλογές, όμως για πολλούς λόγους προτείνουμε ανεπιφύλακτα τη λύση της υγρομονωσης με επαλειφομενα, καθώς όπως θα δείτε παρακάτω έχουν σημαντικά πλεονεκτήματα. Ενδεχομένως να σας προταθούν και άλλες λύσεις (αφρό πολυουρεθάνης, πίσσα, μπετό κ.α.), όμως τα αποτελέσματα θα είναι από αμφίβολα ως μηδενικά!

Στεγανοποίηση ταράτσας με επαλειφόμενα υλικά

Τα επαλειφομενα στεγανωτικά είναι υλικά που αλείφουμε πάνω στην ταράτσα και τα οποία προσφέρουν κατά βάση υγρομόνωση. Τα περισσότερα από αυτά διακρίνονται και από ανακλαστικές ιδιότητες, βοηθώντας στη μερική ανάκλαση της θερμικής ακτινοβολίας. Έτσι συνεισφέρουν σε ένα βαθμό το καλοκαίρι να μην ανεβαίνει αρκετά η θερμοκρασία, το οποίο βασίζεται κατά κύριο λόγο στο χρώμα τους (που είναι συνήθως λευκό), συγκριτικά με τα σκούρα ασφαλτόπανα που έλκουν την ακτινοβολία. Σε καμία περίπτωση όμως δεν πρέπει να θεωρήσετε – ή να σας πείσει κανείς – πως με τα επαλειφόμενα ή με άλλη λύση στεγανοποίησης θα έχετε και θερμομόνωση.

Χρήσιμες Πληροφορίες

Για να έχουν καλό αποτέλεσμα τα επαλειφόμενα, καλό είναι να περαστούν δύο χέρια – ανάλογα την περίπτωση – με την κατανάλωση για τα 2 αυτά χέρια να κυμαίνεται στο 1-1,5kg ανά τετραγωνικό. Η κατανάλωση εξαρτάται από το είδος του επαλειφόμενου, τη μέθοδος εφαρμογής και κυρίως την υφιστάμενη επιφάνεια της ταράτσας σας (πόσο λεία ή ανώμαλη είναι).